Minerały morskie a insulinooporność – przegląd badań klinicznych

Niezdrowa dieta bogata w cukry proste, ale i tłuszcze nasycone powoduje, że organizm ciągle potrzebuje paliwa dla komórek, a więc glukozy. Dochodzi do stanu, w którym nie jest w stanie jej pobierać, co powoduje dalsze wydzielanie insuliny przez trzustkę, aby wyrównać braki. Prowadzi to do stanu przedcukrzycowego, który przy kontynuacji niezdrowej diety, stresie, rozwoju nadwagi i otyłości brzusznej przeradza się w cukrzycę typu 2. Występuje nadciśnienie i zespół metaboliczny. Istotne znaczenie ma w tym przypadku zmiana diety, której częścią powinny być minerały morskie zawarte w plazmie morskiej tożsamej w 98% z płynami ustrojowymi. W niniejszym opracowaniu przedstawimy przegląd badań klinicznych dotyczących wpływu minerałów morskich na insulinooporność. Ponadto doradzimy, co należy zrobić, by przywrócić organizm do homeostazy.

Jakie są objawy insulinooporności?

Stan, w którym komórki i narządy takie jak wątroba nie są w stanie pobierać glukozy i rośnie wydzielanie insuliny, a także poziom cukru we krwi jest nazywany insulinoopornością.

Do typowych objawów tego stanu należą:

• senność po jedzeniu;
• przewlekłe zmęczenie;
• drażliwość i problemy z koncentracją;
• przyrost masy ciała i gromadzenie tłuszczu w okolicy brzucha;
• tzw. wilczy głód, napady ochoty na słodycze;
• ciemne przebarwienia na skórze;
• nadmierne owłosienie u kobiet i nieregularne miesiączki.

Przegląd badań klinicznych dotyczących wpływu wody morskiej na insulinooporność

Jak już wspomnieliśmy, nie tylko spożycie nadmiaru węglowodanów prostych, ale i dieta wysokotłuszczowa prowadzi do rozwoju insulinooporności, a w konsekwencji cukrzycy typu 2. W badaniu in vivo z 2013 r. na myszach diabetycznych sprawdzano wpływ wody morskiej na hiperglikemię oraz nietolerancję glukozy spowodowaną dietą wysokotłuszczową. Testy tolerancji glukozy doustnej i otrzewnowej wykazały, że głębinowa woda morska odsalana o twardości od 500 do 2000 poprawia u nich tolerancję glukozy przy stosowaniu diety wysokotłuszczowej. Hamowana była przy tym ekspresja genów wątrobowych zaangażowanych w glukogenezę, glikogenolizę oraz utlenianie glukozy. Z kolei pobieranie glukozy, utlenianie β, czy utlenianie glukozy w mięśniach było zwiększone. Roztwór głębinowej wody morskiej stymulował wychwyt glukozy pośredniczący przez szlaki fosfoinozytol-3-kinazy i AMPK w adipcytach 3T3-L1¹.

Wyjaśnienie badań in vivo wpływu wody morskiej na hiperglikemię i nietolerancję glukozy u myszy na diecie wysokotłuszczowej

Warto tutaj wyjaśnić kilka zawiłych kwestii. Otóż glukoneogeneza jest procesem wytwarzania glukozy ze źródeł niewęglowodanowych takich jak aminokwasy, mleczan czy glicerol. Z kolei glikogenoliza jest procesem rozpadu glikogenu zgromadzonego w wątrobie do postaci wolnej glukozy. Ich hamowanie prowadzi do zmniejszenia uwalniania glukozy do krwi. Dzięki doprowadzeniu do hamowania utlenianie glukozy w wątrobie dochodzi do zmniejszenia rozkładu cukru. Dzięki temu jest magazynowany w formie glikogenu, a nie natychmiast uwalniany. Nie dochodzi zatem do gwałtownego wzrostu poziomu cukru, a następnie jego spadku. Co ciekawe takie działanie ma lek stosowany w cukrzycy typu 2, a więc metformina. Na tej podstawie naukowcy przeprowadzający badanie na myszach stwierdzili potencjał leczniczy głębinowej wody morskiej poprzez tłumienie hiperglikemii i zwiększenie wychwytu glukozy, choć oczywiście wymaga to dalszych analiz. Wspomniane szlaki fosfoinozytol-3-kinazy i AMPK w komórkach tłuszczowych prowadzą do translokacji transportera glukozy GLUT4 z wnętrza komórki do błony komórkowej.

Mechanizm regulacji glukozy przez DSW w badaniu in vivo na myszach

Inne badanie in vivo na myszach z 2022 r. również pokazuje potencjał wody morskiej w regulowaniu homeostazy glukozy. Zostało przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Nauki i Technologii Huazhong w Wuhan w Chińskiej Republice Ludowej. Celem badania było zrozumienie mechanizmu regulacji glukozy przez DSW. Myszom podawano DSW zawierające minerały głębinowe przez 4 i 12 tygodni. Wykazano, że komercyjny preparat wody morskiej hamuje apoptozę trzustki β komórek i reguluje homeostazę glukozy u myszy poprzez obniżenie poziomu lipidów. Wpływ na to ma także regulacja β utleniania kwasów tłuszczowych, lipolizy oraz lipogenezy².

Potencjał DSW w stymulacji pracy trzustki, czyli wnioski z badania in vivo na myszach

Z badania wynika, że DSW ma potencjał nie tylko regulacji procesu wytwarzania glukozy w wątrobie czy hamowania jej nadmiernego rozkładu i uwalniania, ale również stymuluje pracę trzustki. Warto wiedzieć, że hamowanie apoptozy komórek β trzustki, spowalnia lub hamuje ich programowaną śmierć. Jest to kluczowe dla leczenia cukrzycy typu 1, typu 2, ale i stanów przedcukrzycowych takich jak insulinooporność. Komórki te są bowiem odpowiedzialne za produkcję insuliny. Zapobieganie ich obumieraniu powoduje, że trzustka może dalej wpływać na stabilny poziom glukozy. Może to opóźnić konieczność stosowania insuliny. Oczywiście jako że badania wykonywane były na myszach, konieczne jest dalsze zgłębianie tych mechanizmów w badaniach na ludziach. Niemniej jednak bez wątpienia plazma morska Oceanica włączona do zbilansowanej diety może wspierać homeostazę glukozy.

Wpływ wody morskiej na insulinooporność – badania koreańskie na próbie 80 uczestników

W 2023 roku wykonano badania dotyczące insulinooporności w Szpitalu Uniwersytetu Narodowego Kyungpook w Korei Południowej. We wcześniejszych przytoczonych przez nas badaniach wykazano, że głębinowa woda morska przywraca funkcję trzustki u otyłych myszy. Ponadto poprawia ocenę homeostatyczną dla insulinooporności. W przypadku obniżonej tolerancji glukozy i glukozy na czczo wpływa na całkowity poziom cholesterolu i niską gęstość cholesterolu. W badaniu koreańskim wzięli udział pacjenci z obniżoną tolerancją glukozy. Przez 12 tygodni spożywali ekstrakty z głębinowej wody morskiej i mineralne. Porównano zmiany stężenia glukozy we krwi u grupy leczonej i przyjmującej placebo. W badaniu wzięło udział 80 osób – kobiet i mężczyzn, u których poziom cukru we krwi wynosił od 140-199 mg/dL w doustnym teście tolerancji glukozy 75g. Użyto głębinowej wody morskiej z rejonu 7 km od Hyeonpo-ri, Buk-myeon, Ulleungdo (Republika Korei). Woda była zbierana z głębokości 1500 m³.

Co pokazały wyniki koreańskich badań w odniesieniu do insulinooporności?

Grupa przyjmująca minerały morskie wykazała lepsze wyniki w ocenie insuliny na czczo, peptydu C. Poprawę wykazano w ilościowym indeksie kontroli wrażliwości insulinowej czy modelu homeostatycznym insulinooporności. Nie zaobserwowano jednak istotnych różnic w glukozie na czczo, glukozie po posiłku, hemoglobinie glikowanej. Nie wykazano większych różnic u obu grup w powierzchni przyrostowej poniżej wartości krzywej. Naukowcy z przeprowadzonego badania wysnuli ciekawe wnioski. Otóż według nich zawarte w wodzie morskiej jony Mg2+ znacząco poprawiają wrażliwość na insulinę u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym. Warto wiedzieć, że niski poziom Mg jest powszechny u osób z insulinoopornością czy cukrzycą typu 2. Stąd jego suplementacja jest wskazana, a najlepszą stanowi forma jonowa. Taka obecna jest w mikrofiltrowanej wodzie morskiej.

Konkluzja z badań klinicznych w odniesieniu do Oceanica Plasma

Wnioski z badań można odnieść do preparatu Oceanica Plasma. Zawiera on 34% więcej magnezu oraz 31% więcej wapnia niż przeciętna woda DSW. Przypuszczalnie będzie zatem jeszcze lepiej wspierać osoby zmagające się z insulinoopornością. Warto podkreślić, że w badaniach wykazano także, że interakcje między Mg2+ a Ca2+ wpływają na IR (insulinooporność) na poziomie komórkowym⁴. Ponieważ preparat zawiera zarówno duże stężenie magnezu w 100 ml, jak i dostarcza nawet 7% DSV na wapń może stanowić cenne wsparcie w diecie przeciwko insulinooporności.

Inne badania dotyczące wpływu wody morskiej na insulinooporność

W ośmiotygodniowym, randomizowanym, podwójnym ślepym badaniu crossover wzięły udział osoby z insulinoopornością. W czasie badania uczestnicy spożywali 440 ml zrównoważonej wody głębinowej o twardości wynoszącej 4000. W tym czasie utrzymywali normalny styl życia i dietę. Wyniki badania pokazały, że wartość insuliny na czczo i HOMA-IR (modelu homeostazy dla insulinooporności) w grupie DSW były znacząco niższe niż w grupie placebo. Naukowcy wykazali, że picie głębinowej wody morskiej może poprawić metabolizm glukozy i profile lipidowe u osób w stanie przedcukrzycowym⁵.

Jak sprawdzić poziom glukozy we krwi i jak zmienić swoją dietę na zdrową?

Zanim zaczniesz stosować suplementację wodą morską, sprawdź poziom glukozy we krwi. Wykonaj test obciążenia glukozą, a więc badanie glukozy na czczo i po wypiciu roztworu 75 g glukozy. Z diagnozą laboratoryjną udaj się do lekarza, gdy wyniki odbiegają od normy. W przypadku insulinooporności może być wprowadzone leczenie farmakologiczne. Jednak kluczowa jest zmiana diety i trybu życia. Trzeba całkowicie ograniczyć spożywanie tłuszczów nasyconych i swoją dietę wzbogacić o wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3. Należy stronić od produktów wysokoprzetworzonych.

Kluczowe wskazówki dotyczące diety przy insulinooporności:

• niski indeks glikemiczny produktów (IG)
• wybór produktów bogatych w błonnik, białko i zdrowe tłuszcze;
• ograniczenie cukrów prostych i żywności wysokoprzetworzonej (garmażeryjnej i fast food)
• uzupełnienie posiłków o wodę źródlaną, a także wodę źródlaną wzbogaconą o plazmę morską w ilości do 1 l.

Przy insulinooporności warto spożywać chude mięsa będące źródłem dobrze przyswajalnego białka. Można wybierać także ryby, zwłaszcza morskie, które są źródłem kwasów omega-3. Dla wegan i wegetarian źródłem białka będą nasiona roślin strączkowych, czyli fasola, soczewica, ciecierzyca czy bób. Dobrym źródłem białka będzie też tofu. Główny posiłek należy uzupełnić o węglowodany złożone, a więc kasze, brązowy ryż czy makarony pełnoziarniste. Jeśli chodzi o nabiał, to należy wybierać chude jogurty i mleko (do 3% tłuszczu). Należy unikać dosładzania potraw. Można jednak stosować stewię. Z owoców warto wybierać jagodowe, takie jak borówki i maliny. Posiłki powinny być mniejsze, ale częstsze. W ten sposób można uniknąć gwałtownych skoków glukozy. Tłuszcze omega-3 poprawiają wrażliwość na insulinę, dlatego są tak istotne w diecie przy insulinooporności. Z kolei błonnik nie tylko reguluje metabolizm, ale i spowalnia wchłanianie cukru. Aby poprawić wrażliwość organizmu na insulinę, należy także postawić na ruch. Aktywność fizyczna w połączeniu z wyżej wymienioną dietą wzbogaconą o minerały z głębin oceanu w postaci Plasma Oceanica wpłynie na poprawę stanu zdrowia.

Przede wszystkim minerały z wody morskiej poprawią profil lipidowy, co sprawi, że będzie następować szybsze spalanie tkanki tłuszczowej podczas odchudzania. Mniejszy obwód brzucha bezpośrednio skorelowany jest z poprawą stanu zdrowia w zakresie wydzielania insuliny i obniżenia poziomu cukru. Redukcja tłuszczu trzewnego sprawia, że komórki odzyskują wrażliwość na insulinę. Insulinooporność jest odwracalna właśnie dzięki wysiłkom dietetycznym i włączeniu do diety minerałów zawartych w Plasma Oceanica, z których najważniejsze są magnez, chrom i cynk.

Źródła

1. Anti-Diabetic Effect of Balanced Deep-Sea Water and Its Mode of Action in High-Fat Diet Induced Diabetic Mice – PMC ↩︎
2. Effect of deep ocean mineral concentrate in diabetic mice | DMSO ↩︎
3. Magnesium from Deep Seawater as a Potentially Effective Natural Product against Insulin Resistance: A Randomized Trial | MDPI ↩︎
4. Cellular calcium and magnesium metabolism in the pathophysiology and treatment of hypertension and related metabolic disorders – PubMed ↩︎
5. Natural Magnesium-Enriched Deep-Sea Water Improves Insulin Resistance and the Lipid Profile of Prediabetic Adults: A Randomized, Double-Blinded Crossover Trial – PubMed ↩︎