BioOceanica – naturalne źródło energii i odporności

Dla sportowców odpowiednie nawodnienie oraz dostarczanie do organizmu elektrolitów ma ogromne znaczenie. Czy wiesz, że woda morska nie gorzej niż napoje izotoniczne może wspomagać regenerację, a przy tym wspierać zdrowie i kondycję organizmu? Polecana jest przy tym nie tylko sportowcom – równie dużo korzyści mogą odnieść osoby szukające naturalnych sposobów na wspomaganie swojej wydolności czy odporności.

Czym jest głębinowa morska woda planktonowa BioOceanica i jakie ma właściwości terapeutyczne?

Głębinowa woda morska – czy z angielskiego, DSW (deep-sea water), to przeznaczona do spożycia woda pozyskiwana z głębin oceanów. Dzięki panującym na głębokości powyżej 200 m warunkom woda ta cechuje się niezwykłą czystością i składem mineralnym. Zawiera nie tylko znaną nam sól – chlorek sodu, ale także duże ilości: magnezu, wapnia, potasu, chromu, selenu, cynku czy wanadu i wiele innych mikroelementów [2]. Występują one w postaci jonowej, co oznacza, że są łatwo przyswajalne biologicznie. Wysoka czystość wody z głębin powoduje, że jest ona wolna od bakterii, jednak mimo to przechodzi procesy uzdatniania, takie jak mikrofiltracja.

Planktonowa woda morska BioOceanica pochodzi z wybrzeża Cabo de Gata, gdzie dochodzi do zjawiska upwellingu – chłodniejsza woda morska z głębszych warstw unoszona jest ku górze, pozwalając na pobranie wody bogatszej w składniki odżywcze. Choć pobierana jest z głębokości zaledwie 30-50 m, dzięki temu zjawisku posiada właściwości nawet korzystniejsze od tradycyjnej głębinowej wody morskiej, która w tym miejscu jest wzbogacona dodatkowymi minerałami.

Koncentrat minerałów morskich BioOceanica zawiera m.in. cenne pierwiastki śladowe, a ilość znajdujących się w niej mikroelementów szacuje się na aż 92 (w wersji Plasma)! Pobór wody z frontu atlantycko-śródziemnomorskiego i specyficzne warunki panujące w tym miejscu, np. obecność podmorskich wulkanów, sprawiają także, że planktonowa woda morska BioOceanica zawiera większe ilości magnezu czy wapnia niż DSW – aż niemal 173 mg magnezu i prawie 54 mg wapnia na 100 ml wody [15]. Stanowi to największe stężenie wśród komercyjnie oferowanych na rynku wód – odpowiednio o ok. 12 i 17%.

Współczesne badania wskazują, że dzięki swoim właściwościom woda morska przynosi korzyści osobom cierpiącym na choroby krążenia, cukrzycę, otyłość, nowotwory, choroby jelit, oczu czy problemy skórne. Regularne spożywanie wody morskiej wspomaga również prawidłową funkcję wątroby i nerek oraz utrzymanie korzystnego profilu lipidowego, mechanizmy antybakteryjne organizmu i jego wydolność [1].

Woda morska jako naturalny “booster” energetyczny

Minerały zawarte w wodzie morskiej, takie jak magnez czy wapń, są niezbędne do syntezy niektórych enzymów w mitochondriach i do właściwego przebiegu procesów energetycznych w organizmie [1]. Pierwiastki te poprawiają metabolizm glukozy, a także stymulują biogenezę mitochondriów i produkcję nośnika energii – ATP. Jest to możliwe dzięki temu, że modulują one aktywację szlaku obejmującego enzymy: AMPK, PPARα i CPT1 w sytuacjach wysiłku, stresu oksydacyjnego czy deficytu glukozy.

Dzięki temu mechanizmowi możliwe jest utlenienie i transport kwasów tłuszczowych do mitochondriów oraz ich wykorzystanie do pozyskiwania energii, a tym samym optymalizacja procesów energetycznych w komórkach. Organizm staje się nie tylko bardziej wydajny energetycznie, ale także pozyskuje więcej energii z tłuszczu, co sprzyja spalaniu tkanki tłuszczowej i utrzymaniu masy mięśniowej. Jest to efekt korzystny nie tylko dla osób uprawiających sport, ale też tych mierzących się z nadwagą czy zespołem metabolicznym [1] [9].

Wspomaganie regeneracji po wysiłku

Woda morska wspomaga nie tylko poprawę wykorzystania energii, ale także przyczyniać się do ułatwiania regeneracji po wysiłku i łagodzenia zmęczenia. Dzięki szybszemu powrotowi energii i pełnej wydolności tlenowej (VO₂max) zwiększa się także wytrzymałość organizmu.

W badaniach przeprowadzonych zarówno na zwierzętach, jak i na ludziach, opisano wielotorowe działanie wody morskiej obejmujące:

• niższy poziom i bardziej efektywne usuwanie kwasu mlekowego – metabolitu powstającego w czasie wysiłku,
• mniejsze uszkodzenie mięśni na skutek ćwiczeń (niższy poziom kinazy kreatynowej i mioglobiny będących markerami uszkodzenia mięśni),
• wzrost siły mięśni (o ok. 10% w ciągu 24 h),
• większe zdolności antyoksydacyjne (mniejszy poziom markerów stresu oksydacyjnego – TBARS, kortyzolu i IL-6),
• niższe ryzyko powysiłkowego stanu zapalnego (niższe markery zapalenia, jak np. stosunek neutrofilów do limfocytów),
• szybsze odzyskanie pełnej wydolności tlenowej (w ciągu 4 godzin, w porównaniu do 48 godzin potrzebnych osobom z grupy placebo),
• zwiększone poziomy markerów związanych z metabolizmem oksydacyjnym i biogenezą mitochondriów [1] [2] [9] [11].

W badaniach analizowano również rezultaty sportowców po odwodnieniu i regeneracji z użyciem wody morskiej w porównaniu z wodą źródlaną lub napojami węglowodanowymi. Stwierdzono szybsze odzyskiwanie pojemności tlenowej i siły mięśni nóg po spożyciu wody morskiej, a także szybszy powrót do równowagi wodno-elektrolitowej (mierzony przez szybszy spadek osmolalności śliny do wartości wyjściowej) [9] [11].

Czy woda morska poprawia osiągane wyniki sportowe?

Szereg badań wykazał także lepsze wyniki biegowe i wyższą zdolność do wysiłków interwałowych o wysokiej intensywności po spożyciu wody morskiej [9]. Przykładowo, zbadano wydolność piłkarzy po regeneracji – po wysiłku część z nich piła wodę morską, a część – zwykłą. Spożycie wody morskiej zwiększyło zdolność wysiłkową o ok. 25–56% w porównaniu z placebo przy krótkotrwałym wysiłku o wysokiej intensywności [10].

Podobnie wyniki zaobserwowano w badaniu myszy – te pijące wodę morską były bardziej aktywne i osiągnęły lepsze wyniki po 2-tygodniowym treningu, co oznacza lepsze przystosowanie mięśni do wysiłku i większą wytrzymałość tlenową. Opisano również lepsze wykorzystanie tłuszczów jako źródła energii i wydajniejszy metabolizm tlenowy [13].

Skąd takie działanie wody morskiej? Rola pierwiastków

Działanie wody morskiej na regenerację i lepsze osiągnięcia sportowe można wyjaśnić składem mineralnym tego napoju i zawartością w nim takich pierwiastków, jak magnez, wapń, potas, bor czy rubid. Magnez jest niezbędny dla organizmu, szczególnie w sytuacjach wysiłku, gdy jest tracony z potem czy moczem. Suplementacja magnezu przynosi znaczne korzyści zwłaszcza dla sportowców – jest on elementem enzymów biorących udział w produkcji energii w mitochondriach, podobnie jak bor, który poprawia jego wchłanianie i działa synergistycznie. Koncentrat morski BioOceanica zawiera 173 mg magnezu i 489 µg boru na 100 ml wody, co stanowi daje niezwykle wysokie stężenia tych pierwiastków [15].

Przy wysiłku ważne są także jony potasu oraz rubid. Potas uwalniany z mięśni w trakcie ćwiczeń powoduje zmiany elektryczne w mięśniach, co jest uznawane za główną przyczynę ich zmęczenia. Suplementacja potasu i rubidu, jego biologicznego “pośrednika”, przedłuża natomiast stan optymalnej aktywności elektrycznej i skurczu mięśni, opóźniając ich zmęczenie [10].

Nawodnienie po wysiłku – woda morska, zwykła czy napoje elektrolitowe?

W badaniach stwierdzono, że woda morska dwukrotnie lepiej działa w kontekście nawodnienia organizmu po wysiłku – osmolalność śliny wracała do wartości wyjściowej dwa razy szybciej u osób, które zamiast wody czy napoju sportowego z elektrolitami piły w czasie regeneracji wodę morską. Większe ilości sodu, potasu, wapnia i magnezu prawdopodobnie przyspieszały transport wody i elektrolitów przez ściany jelit oraz poprawiały funkcję mięśni i układu nerwowego [11].

Jak już wspomniano, zauważono wyższą skuteczność wody morskiej w odzyskaniu wydolności i siły mięśni po wysiłku, a więc w regeneracji organizmu. W kolejnych badaniach porównano natomiast tempo regeneracji po długotrwałym, odwadniającym wysiłku aerobowym w wysokiej temperaturze (30°C). Stwierdzono wyższą o 9% wydolność tlenową, większą o 7,5% pojemność tlenową serca i szybszą regenerację mięśni, co potwierdza wysoką skuteczność wody morskiej w nawadnianiu i regeneracji powysiłkowej [14].

Woda morska a odporność komórkowa

Jednym z najważniejszych efektów biologicznych wody morskiej jest jej zdolność do ograniczania stresu oksydacyjnego i stanu zapalnego na poziomie komórkowym, co wynika z synergicznego działania magnezu, wapnia, selenu i cynku. Pierwiastki te modulują aktywność enzymów antyoksydacyjnych i hamujących cytokiny prozapalne (IL-6, TNF-α) [1].

W badaniach na zwierzętach oraz w badaniach klinicznych u grup spożywających wodę morską stwierdzano:

• obniżony poziom markerów stresu oksydacyjnego (MDA, TBARS),
• zwiększony poziom pojemności antyoksydacyjnej surowicy (TEAC, glutation),
• złagodzenie odczynów alergicznych (obniżony poziom IgE, histaminy),
• obniżony poziom cytokin (TNF-α, interleukin: IL-1β, IL-6),
• przywrócenie równowagi między limfocytami CD4⁺ i CD8⁺,
• ograniczenie odpowiedzi Th2 (IL-4, IL-10),
• zmniejszenie objawów stanu zapalnego,
• obniżenie poziomu toksycznych metali (np. rtęć, ołów), a zwiększenie – korzystnych pierwiastków (np. selenu) [3] [4].

Działanie antyoksydacyjne

Obserwacje dotyczące działania antyoksydacyjnego są spójne z wynikami badań dotyczącymi magnezu obecnego w wodzie morskiej. Jego niedobór w organizmie wywołuje bowiem stres oksydacyjny, który jest niwelowany przez uzupełnienie ilości magnezu [2]. Przyswajanie magnezu jest polepszane przez inne pierwiastki wody morskiej, jak bor, selen czy cynk, które powodują ponadto usuwanie jonów metali ciężkich (Hg²⁺, Pb²⁺) katalizujących powstawanie wolnych rodników.

Kompletne spektrum pierwiastków zawartych w wodzie morskiej w określonych dawkach powoduje, że ich przyswajalność jest wzajemnie wzmacniana, czego nie można zaobserwować przy dawkowaniu konkretnych minerałów oddzielnie.

Działanie immunomodulujące

Wodzie morskiej przypisuje się także działanie modulujące odporność w kierunku zwalczania stanów zapalnych i patogenów (odpowiedź Th1 – wyższa produkcja cytokin: TNF-α, IL-2 i IFN-γ), łagodząc przy tym objawy alergiczne (utrzymanie lub obniżenie poziomu cytokin Th2 – IL-4 i IL-10) [4] [6].

Woda morska wpływa również na odporność organizmu związaną z mikrobiomem jelitowym, co zostało potwierdzone przez większe stężenia sIgA, krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA) oraz bakterii o korzystnym działaniu, jak Blautia wexlerae i Streptococcus cristatus [8].

Działanie przeciwnowotworowe

W kontekście odporności warto wspomnieć także o badaniach nad działaniem przeciwnowotworowym wody morskiej – sprzyja mu działanie antyoksydacyjne, mechanizmy hamowania nadmiernej proliferacji komórek, indukcji autofagii i apoptozy uszkodzonych komórek oraz ochrony materiału genetycznego [1].

W badaniach in vitro na skutek zastosowania bogatej w minerały wody morskiej zauważono m.in. hamowanie zdolności migracyjnej badanych komórek raka piersi – co w badaniach klinicznych miałoby przełożenie na utrudnienie tworzenia przerzutów guzów nowotworowych. Takie działanie przypisywano zmniejszeniu aktywności enzymu MMP-9 i markera CD44 oraz osłabieniu sygnalizacji TGF-β i Wnt5a [7]. Podobny efekt – zależny od stopnia mineralizacji wody morskiej – zaobserwowano w badaniach in vitro komórek raka jelita grubego. Potencjał antywzrostowy i antymigracyjny wiązano z obniżeniem ekspresji iNOS, osłabieniem fosforylacji MAPK (p38/ERK/JNK) i zahamowaniem translokacji NF-κB do jądra komórkowego [16].

Środowisko głębokich wód morskich to nie tylko bogactwo minerałów, ale też wielu substancji bioaktywnych produkowanych m.in. przez specyficzne, żyjące tylko w takich miejscach bakterie. Wiele z tych substancji wykazuje pozytywne działanie dla zdrowia i jest badanych w kierunku pozyskiwania w celach leczniczych. Przykładem jest salinosporamid A, znany pod nazwą handlową Marizomib, który wykazał działanie przeciwnotworowe w badaniach klinicznych [17].

Nową substancją, z którą można wiązać duże nadzieje, jest również egzopolisacharyd EPS3.9 produkowany przez bakterie głębinowe Spongiibacter. Indukuje on pyroptozę, działając cytotoksycznie wobec komórek nowotworowych – zarówno w badaniu in vitro komórek THP-1 (ostra białaczka monocytarna), jak i z udziałem myszy z nowotworem wątroby HCC (Huh7.5). Ponadto egzopolisacharyd działa przez aktywację odpowiedzi immunologicznej przeciw komórkom nowotworowym [18].

Minerały z DSW mogą ponadto wzmacniać efekt przeciwnowotworowy substancji zawartych w warzywach uprawianych przy suplementacji wodą morską. Zbadano m.in. pomidory [19] i brokuły [20]. Badania miały charakter odpowiednio hodowli komórkowych (komórki raka jelita grubego) i badania na zwierzętach (myszy z rakiem jelita grubego). W obu przypadkach zaobserwowano zmiany w markerach i potencjał ograniczania rozrostu komórek nowotworowych.

Działanie antybakteryjne

W badaniach zauważono również potencjalne działanie antybakteryjne wody morskiej – zbadano w szczególności Helicobacter pylori [1] [5]. Zawarty w wodzie magnez hamował wzrost bakterii, a wapń – ich ruchliwość. U niektórych nosicieli MRSA spożywających wodę morską nie stwierdzono także obecności bakterii [8], co sugeruje korzystne działanie wody morskiej, jednak wymaga dalszych badań klinicznych.

Kto powinien rozważyć stosowanie wody morskiej?

W badaniach podkreśla się szczególnie dobre wyniki uzyskiwane u takich sportowców, jak:

• lekkoatleci w sportach wytrzymałościowych, np. triathloniści czy biegacze na długich dystansach [9],
• sportowcy zespołowi, np. piłkarze [10],
• osoby uprawiające krótkotrwały wysiłek o dużej intensywności [10].

Woda morska pełni funkcję naturalnego napoju izotonicznego lub elektrolitowego. Zawiera najważniejsze elektrolity oraz minerały kluczowe dla funkcji mięśni, pozyskiwania energii i regeneracji, jak magnez, potas, bor, wapń i inne. Stanowi więc idealny zamiennik napojów uzupełniających elektrolity po wysiłku – zarówno u sportowców, jak i amatorów sportu czy osób chcących zapobiegać odwodnieniu, np. w gorące dni [11].

Opisane w artykule badania sugerują, że spożycie wody morskiej wspiera regenerację tkanek po wysiłku fizycznym, poprawia wykorzystanie energii, przewodnictwo mięśniowe i równowagę jonową. Sugeruje się również jej rolę w łagodzeniu przewlekłych stanów zapalnych organizmu (np. w reumatoidalnym zapaleniu stawów, chorobach autoimmunologicznych czy alergiach), polepszeniu odporności i przeciwdziałaniu starzeniu organizmu.

Poza sportowcami woda morska może przynieść więc korzyści także innym grupom osób:

• osoby w każdym stopniu aktywne fizycznie,
• osoby w czasie rekonwalescencji po urazach czy chorobach,
• kobiety w trakcie menopauzy i seniorzy,
• kobiety w ciąży lub karmiące piersią,
• osoby zmagające się z niepłodnością czy problemami hormonalnymi,
• dzieci i młodzież,
• osoby pragnące kontrolować swój metabolizm lub odchudzające się,
• osoby cierpiące na zaparcia.

Woda morska to świetnie uzupełnienie diety, jeśli chcesz osiągnąć lepsze wyniki w sporcie, mniej się męczyć, szybciej wracać do formy i lepiej się czuć na co dzień. Choć przytoczone badania dotyczyły głównie DSW, czyli tradycyjnej wody głębinowej, można je przenieść również na planktonową wodę morską BioOceanica. Zawiera ona jednak nie tylko wody wyniesione z głębin oceanu dzięki zjawisku upwellingu, ale również jest wzbogacona o dodatkowe minerały specyficzne dla miejsca poboru. Woda jest bogatsza w prozdrowotne substancje i posiada bardziej zrównoważony skład pierwiastkowy, dzięki czemu po jej zastosowaniu można spodziewać się jeszcze lepszych efektów niż dla zwykłej DSW.

Ważne!
Treści zawarte w niniejszym artykule mają charakter informacyjny i edukacyjny – nie zastąpią indywidualnej porady medycznej ani dietetycznej. Opisywane właściwości oraz potencjalne efekty zdrowotne spożywania wody morskiej wynikają z dostępnych danych naukowych, w tym badań in vitro, badań na zwierzętach oraz badań klinicznych prowadzonych na określonych grupach badanych. Część obserwowanych efektów wymaga dalszych badań klinicznych w celu pełnego potwierdzenia ich skuteczności i bezpieczeństwa u ludzi.

Pamiętaj, że nie dla każdego spożywanie wody morskiej jest korzystne – w razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem, szczególnie jeśli cierpisz na choroby nerek czy inne choroby przewlekłe. Nie zapomnij, by nie przekraczać ilości dziennego spożycia wody morskiej rekomendowanej przez producenta.

Bibliografia

[1] Mohd Nani, Samihah Zura, Majid, F. A. A., Jaafar, A. B., Mahdzir, A., Musa, M. N., Potential Health Benefits of Deep Sea Water: A Review, Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine, 2016, 6520475, 18 pages, 2016. https://doi.org/10.1155/2016/6520475

[2] Hou, C.-W., Tsai, Y.-S., Jean, W.-H., Chen, C.-Y., Ivy, J. L., Huang, C.-Y., Kuo, C.-H., Deep Ocean Mineral Water Accelerates Recovery from Physical Fatigue, Journal of the International Society of Sports Nutrition, Vol. 10, No. 7, 2013, 7 pages.
https://doi.org/10.1186/1550-2783-10-7

[3] Chen, I.-S., Chang, Y.-Y., Hsu, C.-L., Lin, H.-W., Chang, M.-H., Chen, J.-W., Chen, S.-S., Chen, Y.-C., Alleviative Effects of Deep-Seawater Drinking Water on Hepatic Lipid Accumulation and Oxidation Induced by a High-Fat Diet, Journal of the Chinese Medical Association, Vol. 76, pp. 95–101, 2013.
https://doi.org/10.1016/j.jcma.2012.10.008

[4] Bak, J.-P., Kim, Y.-M., Son, J., Kim, C.-J., Kim, E.-H., Application of Concentrated Deep Sea Water Inhibits the Development of Atopic Dermatitis-Like Skin Lesions in NC/Nga Mice, BMC Complementary and Alternative Medicine, 12:108, 2012.
https://doi.org/10.1186/1472-6882-12-108

[5] Kawada, M., Takeuchi, H., Con, S. A., Yamamoto, E., Yasukawa, T., Nakagawa, K., Ikegami, Y., & Sugiura, T. (2012). Antibacterial activities of refined deep seawater on Helicobacter pylori. Journal of Medical Microbiology & Diagnosis, S1(002). https://doi.org/10.4172/2161-0703.S1-002

[6] Sempere-Ortells, J. M., Immunomodulatory Activities of Quinton’s Isotonic and Hypertonic Solution, University of Alicante, Department of Biotechnology, Immunology Research Group, Spain, 2009.

[7] Kim S., Chun S.-Y., Lee D.-H., Lee K.-S., Nam K.-S. Mineral-enriched deep-sea water inhibits the metastatic potential of human breast cancer cell lines. International Journal of Oncology. 2013;43(5):1691–1700. https://doi.org/10.3892/ijo.2013.2089

[8] Takeuchi, H., Yoshikane, Y., Takenaka, H., Kimura, A., Islam, J.M., Matsuda, R., Okamoto, A., Hashimoto, Y., Yano, R., Yamaguchi, K., Sato, S., & Ishizuka, S. (2022). Health Effects of Drinking Water Produced from Deep Sea Water: A Randomized Double-Blind Controlled Trial. Nutrients, 14(581). https://doi.org/10.3390/nu14030581

[9] Aragón-Vela, J., González-Acevedo, O., Plaza-Díaz, J., Casuso, R.A., & Huertas, J.R. (2022). Physiological Benefits and Performance of Sea Water Ingestion for Athletes in Endurance Events: A Systematic Review. Nutrients, 14(4609). https://doi.org/10.3390/nu14214609

[10] Higgins, M.F., Rudkin, B., & Kuo, C.-H. (2019). Oral Ingestion of Deep Ocean Minerals Increases High-Intensity Intermittent Running Capacity in Soccer Players after Short-Term Post-Exercise Recovery: A Double-Blind, Placebo-Controlled Crossover Trial. Marine Drugs, 17(309). https://doi.org/10.3390/md17050309

[11] Keen, D.A., Constantopoulos, E., & Konhilas, J.P. (2016). The Impact of Post-Exercise Hydration with Deep-Ocean Mineral Water on Rehydration and Exercise Performance. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 13:17. https://doi.org/10.1186/s12970-016-0129-8

[12] Yuzawa, S., Ishizawa, M., Kato, Y., Takeuchi, N., Takenaka, H., Kohno, M., & Fukui, K. (2024). Chronic Intake of Water Supplemented with Deep-Sea Water Extract Reduces Body Fat Percentage and Increases Basal Metabolic Rate and Muscle Mass in Humans. Water, 16(2400). https://doi.org/10.3390/w16172400

[13] Fukui, K., Takeuchi, R., Kato, Y., Takeuchi, N., Takenaka, H., & Kohno, M. (2024). Effects of Deep-Sea Water on Training Efficiency, Locomotor Function and Respiratory Metabolism in Young and Aged Mice. Heliyon, 10:e39296. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e39296

[14] Stasiule, L., Capkauskiene, S., Vizbaraite, D., & Stasiulis, A. (2014). Deep Mineral Water Accelerates Recovery after Dehydrating Aerobic Exercise: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Crossover Study. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 11(34). https://doi.org/10.1186/1550-2783-11-34

[15] Auditoría completa de los análisis químicos del agua de mar de Vizmaraqua

[16] Huang, C.-Y., Wu, S.-J., Yang, C.-Y., Chen, J.-R., & Chen, Y.-C. (2014). Deep-sea water inhibits metastatic potential in HT-29 human colorectal adenocarcinomas via MAPK/NF-κB signaling pathway. Biotechnology and Bioprocess Engineering, 19, 733–739. https://doi.org/10.1007/s12257-014-0210-6

[16] Russo, P., Bufalo,A., & Fini, M. (2015). Deep sea as a source of novel-anticancer drugs: update on discovery and preclinical/clinical. Evaluation in a systems medicine perspective. EXCLI Journal, 14, 228–236. https://doi.org/10.17179/excli2014-632

[18] Liu, G., Shan, Y., & Sun, C. (2025). A Novel Exopolysaccharide, Highly Prevalent in Marine Spongiibacter, Triggers Pyroptosis to Exhibit Potent Anticancer Effects. The FASEB Journal, 39(14). https://doi.org/10.1096/fj.202500412R

[19] Oluwasanmi, O. A., Sin, S. I., Park, S. H., & Han, A. (2025). Supplementation of deep-sea mineral water improves the anti-cancer effects of tomato in colorectal cancer cells. Journal of Functional Foods, 130. https://doi.org/10.1016/j.jff.2025.106914

[20] Lee, Y. J., Pan, Y., Lim, D., Park, S. H., Sin, S. I., Kwack, K., & Park, K. Y. (2024). Broccoli Cultivated with Deep Sea Water Mineral Fertilizer Enhances Anti-Cancer and Anti-Inflammatory Effects of AOM/DSS-Induced Colorectal Cancer in C57BL/6N Mice. International Journal of Molecular Sciences 25(3), 1650. https://doi.org/10.3390/ijms25031650